Wójek okazały (Empis tesselata)

Wójek okazały (Empis tesselata) jest pospolitym i bardzo licznym owadem z rodziny Wójkowatych. Długość jego ciała wynosi 9-13 mm. Aktywny jest od maja do sierpnia. Najczęściej spotkać go można na polanach, w parkach, ogrodach skrajach lasów i drogach leśnych. Larwy i imagines są drapieżnikami. Dorosłe osobniki czasem piją nektar kwiatowy. Ciekawostką jest, że samice nie dopuszczają do zbliżenia, jeśli nie zostaną przekupione smakowitym prezentem.

Walcownica czarnopasa (Cylindromyia auriceps)

Walcownica czarnopasa (Cylindromyia auriceps) to pospolita muchówka z rodziny Rączycowatych. Występuje najczęściej na łąkach, przydrożach ugorach i skrajach lasów. Osiąga długość 7-10 mm. Aktywna jest od czerwca do września. Żywi się nektarem, pyłkiem i spadzią. Jej larwy pasożytują na pluskwiakach z rodziny Tarczówkowatych, głównie lednicy zbożowej i pluskni jagodziaku.

Wrednica pniowa (Eustalomyia hilaris)

Wrednica pniowa (Eustalomyia hilaris) jest jasno ubarwioną i czarno plamkowaną muchówką z rodziny śmietkowatych (Anthomyiidae). Jest dość pospolita. Występuje w lasach, parkach, zaroślach. Chętnie zalatuje na stojące uschnięte, okorowane drzewa. Długość ciała 5-9 mm. Aktywność od maja do września. Zywi się nektarem, pyłkiem i spadzią. Larwy jej chętnie pożerają larwy grzebaczowatych.

Grabierka (Rhamphomyia sp.)

Grabierki (Rhamphomyia spp.) są muchówkami z rodziny wójkowatych (Empididae). Są to owady niezbyt pospolite, bywają jednak liczne. Długość ciała 8-10 mm. Aktywne są od kwietnia do września. Żywią się drobnymi owadami oraz nektarem. Ich larwy są drapieżne.Występują głównie na terenach zadrzewionych (lasy, parki). W czasie rójki samce przekupują samice prezentem w postaci złowionej zdobyczy.

Trzmielówka leśna (Volucella pellucens)

Trzmielówka leśna (Volucella pellucens) to gatunek muchówki z rodziny bzygowatych. Osiąga długość od 12 do 18 mm. Samica trzmielówki leśnej dostaje się do gniazda os i składa tam jaja na powierzchni plastra. Wylęgające się larwy dostają się do komórek z larwami os i żyją jako ektopasożyty (pasożyty zewnętrzne) ma ciele larw os. Później przegryzają się przez ścianę komórki na zewnątrz gniazda i na dnie gniazda żywią się martwymi osami i resztkami organicznymi. Na zimę przedostają się do gleby. Przepoczwarczenie odbywa się na wiosnę.

Owady dorosłe żywią się nektarem i pyłkiem (chętnie ostrożeni i jeżyn). Czas lotu to okres od maja do października. Często widywane są w obecności trzmiela ziemnego. Najchętniej odwiedzają kwiaty selerowatych, świerzbnic, ligustru pospolitego, mięt, bzów, driakwi oraz czosnków.

Dziewierka łąkowa (Thereva nobilitata)

Dziewierka łąkowa (Thereva nobilitata) to pospolita muchówka występująca na skrajach lasów, łąkach, polanach, w ogrodach. Osiąga wymiary 9-14 mm. Czas lotu od kwietnia do sierpnia. Imagines żywią się nektarem i spadzią. Drapieżne larwy żyją w glebie, polują głównie na larwy chrząszczy ( min. drutowce i pędraki).

Gnojka wytrwała (Eristalis tenax)

Gnojka wytrwała (Eristalis tenax) to muchówka z rodziny bzygowatych. Jej długość wynosi 15 - 19 mm. Imago żywią się pyłkiem i nektarem. Samice składają jaja w locie w zanieczyszczonych zbiornikach wody lub w gnojówce. Po ok. dwóch tygodniach wylęgają się jasno ubarwione larwy. W pełni rozwinięte larwy opuszczają zbiorniki w celu znalezienia, suchego miejsca na przepoczwarzenie. Gnojki są pożytecznymi zapylaczami, żerującymi m.in. na kwiatach marchwi, kopru  i pietruszki.

Plujka burczało (Calliphora vomitoria)

Plujka burczało, mucha plujka (Calliphora vomitoria) to gatunek muchówki z rodziny plujkowatych. Osiąga od 9 do 13 mm długości ciała i jest mocno owłosiona. Nazwa jej wiąże się z nietypowym sposobem składania przez nią jaj. Odbywa się to w locie i przypomina plucie. Larwy tej muchówki rozwijają się w padlinie, czasami w ropiejących ranach żywych zwierząt. Samica składa do kilkunastu jaj o długości 1,5 mm. Larwy wylęgają się po dwóch dniach. Po około 10 dniach od złożenia jaj następuje przepoczwarczenie.
Mucha ta sprawia wiele kłopotu i szkód w kuchni, w sklepach rybnych i mięsnych, zakładach przetwórczych i gastronomicznych. Larwy mogą także rozwijać się w otwartych ranach wywołując tzw. muszycę.
Larwy plujki są chętnie wykorzystywane przez wędkarzy, jako przynęta na ryby (wędkarze mówią na nie „białe robaki”).

Rączyca Gymnosoma

Gymnosoma - rodzaj małych i średniej wielkości rączyc z podrodziny Phasiinae.

Poszczególne gatunki są bardzo trudne do rozróżnienia, także na podstawie zdjęć. W Polsce występuje 8 gatunków z tego rodzaju.

Odwłok niemal kulisty, zwykle pomarańczowy z czarnymi plamami na tergitach, które u samców są na ogół małe i kuliste, u samic większe, o nieregularnym kształcie. Plamki na odwłoku mogą czasem szeroko się rozlewać i wówczas odwłok staje się niemal całkowicie czarny.

Rączyce występują na łąkach, w ogrodach, na skrajach lasów, polanach, w parkach - od maja do września.

Imago odżywia się nektarem i pyłkiem kwiatów.

Larwy są parazytoidami pluskwiaków z rodziny tarczówkowatych, np. zieleniaków odorków czy wtyków straszyków.Samice składają jaja na pluskwiakach. Wylęgające się larwy pasożytują w ciele pluskwiaków. Gdy są gotowe do przepoczwarzenia, opuszczają swego gospodarza (nie pozbawiając go życia) i przeobrażają się w glebie.

Podrodzina Phasiinae, do której należą Gymnosoma jest najbardziej prymitywna wśród rączycowatych. Samice nie mają możliwości przechowywania w swoim ciele zapłodnionych jaj przechodzących pierwszy etap rozwoju zarodkowego, zatem lokują nierozwinięte embriony bezpośrednio na ciele owada-gospodarza lub wprowadzają je częściowo lub całkowicie do wnętrza jego ciała. Jaja dojrzewające na zewnątrz żywiciela pozostają zagrożone przez kilka dni i mogą odpaść lub ulec usunięciu przez gospodarza.

Na zdjęciu samiec tego gatunku.